Winterkamperen in Zwitserland
Met de camper door Zwitserland.Winterkamperen in Zwitserland – Begin februari vertrokken Michael, Stefan en Lukas met onze ACT 690 New Face Edition naar Zwitserland om aan skitochten te doen. De reis begon met het ophalen van de camper bij ons Ahorn Camp-hoofdkantoor in Speyer aan de Rijn. Ze laadden al hun uitrusting in de camper en vertrokken met z'n drieën richting Engadin in Zwitserland. Nu kon het twee weken durende avontuur „Winterkamperen in Zwitserland“ van start gaan. Aan de hand van het volgende reisverslag en de indrukwekkende foto’s kunt u de jonge mannen op hun reis vergezellen. Veel leesplezier en laat u inspireren.
Op weg naar de Julierpas, een paradijs voor toerskiërs, kochten we nog wat boodschappen voor de komende dagen. Het weer was fantastisch en er leek kort daarvoor wat verse sneeuw te zijn gevallen. Aangekomen bij de pas bonden we onze ski’s onder en keken we even rond om een indruk te krijgen van de omgeving en de sneeuw. Omdat de dag al een eind op weg was, verdween de zon al snel achter de bergen en werd het meteen een stuk kouder. We waren blij toen we weer terug waren in de warme Ahorn Camper. Daar was eerst iets warms te eten – daarna werden er plannen gesmeed.
Een kwestie van voorwaarden – Piz Benina of Piz Palü
Op weg naar St. Moritz viel onze aandacht onvermijdelijk op de Piz Bernina en de omliggende bergen. Helaas waren de omstandigheden voor een skitocht op de Piz Bernina niet goed genoeg – maar misschien waren ze wel goed genoeg voor de Piz Palü ernaast? Het weerbericht beloofde goed weer over twee dagen. Na overleg met de lokale bevolking over de omstandigheden op de berg besloten we het te proberen. We gebruikten de resterende tijd om enkele fotospots in de omgeving te bezoeken en om boodschappen te doen voor de aanstaande skitocht.
Eenmaal daar aangekomen waren we plotseling alleen te midden van deze reuzen.
Twee dagen later wachten we op bij de Berninapas met prachtig weer – de voorpret was groot. We ontbeten snel en gingen daarna meteen op weg naar het dalstation van Diavolezza, waar we de eerste gondel naar de berg namen. Aangekomen bij het Diavolezza berghuis waren we overweldigd door het uitzicht op de bergen – als in een arena staan de bekende toppen naast elkaar opgesteld. Voordat we onze vellen op de ski's monteren, moeten we een aantal hoogtemeters afdalen richting de gletsjer. Eenmaal daar aangekomen waren we plotseling alleen te midden van deze reuzen – slechts twee andere toerskiërs waren onderweg, maar zij hadden ook een ander dagdoel en verlieten al snel onze route. Aangelijnd liepen we met onze ski's aan de benen door de imposante gletsjerspleet steeds verder richting de top. Al snel bereikten we de oostelijke schouder van de Piz Palü en konden we eindelijk van de zon genieten.
Het hoogtepunt – de Palü-beklimming
Na een korte pauze en een kleine snack gingen we weer op pad. We lieten de ski's op onze schouders achter en liepen verder met stijgijzers aan onze voeten en een ijsbijl in de hand. Een afdaling vanaf de top was niet mogelijk geweest – de wind had daar boven meer aangericht dan van uit het dal te zien was – de flanken waren kaalgewaaid. De deels vlijmscherpe graat is altijd weer een hoogtepunt van de Palü-beklimming – zo ook dit keer. De omstandigheden op de graat waren ideaal en zo stonden we al spoedig op de top. We hadden echt geluk met het weer – het zicht was bij bijna windstilte grandioos. Na een korte genieting gingen we terug naar de ski's. We vreesden dat de afdaling over de door de wind geteisterde sneeuw een marteling zou worden – tot onze verbazing konden we zonder grote problemen de hellingen tot aan Morteratsch afdalen. Een geweldige afsluiting!
Nadat Lukas ons die dag helaas niet kon vergezellen, wachtte hij ons op met de camper op de parkeerplaats. Dat kwam ons goed uit – kort nadat we het dal bereikten, kwam de voorspelde weersomslag en werd het koud en nat. Snel de warme camper in.
We hadden echt geluk met het weer – het zicht was prachtig met bijna windstilte.
Helaas hadden we in de dagen daarna weinig geluk met het weer – het goot van de regen, helaas ook hoog in de bergen, waardoor onze plannen om nog meer skitochten te maken langzaam verdwenen. Des te beter was het echter om onderweg te zijn met een ruime en warme camper. We genoten dagelijks van de 3-sterrenkeuken in de camper – ’s avonds was er af en toe een biertje of zelfs een glas wijn.
Naar Engelberg om te gaan freeriden
Na een paar dagen maakten we ons op weg naar het mekka van het freeriden in Zwitserland, Engelberg. Daar beloofde het weer een paar dagen beter te worden en het skigebied met de talloze freeride-varianten lag hoog genoeg om wellicht toch nog wat verse sneeuw te vangen. Daar aangekomen sloeg de teleurstelling eerst toe – de sneeuwcondities zagen er erbarmelijk uit en het weer was ook slecht. We checkten in op een wintercamping en hebben eerst de tanks van onze camper geleegd en gevuld.
Tegen de avond trad de voorspelde weersverbetering in en hield daarna ook de komende dagen aan, zodat we nog drie relaxte dagen in de bergen konden doorbrengen. De sneeuwomstandigheden waren tot ons verdriet echter niet de beste – met wat gevoel was het ons toch mogelijk nog ongerepte, goede sneeuw te vinden.
En zo konden we daarna met een gerust hart naar huis rijden. In het begin waren we toch wat sceptisch – winterkamperen in Zwitserland? Met het juiste rijdende onderstel absoluut een belevenis!
Bent u ook geïnteresseerd in winterkamperen in Zwitserland en wilt u meer weten over de ACT 690 Plus en onze andere campers? Hier vindt u een overzicht van onze modellen.
Volgend reisverslag
